ابوحنیفه دینوری، (احمدبن داود بن ونند) حدود )۲۲۲ - ۲۸۲ ه ق (معروف بهابوحنیفه دینوری، زادگاه وی دینور کرمانشاه است. گیاهشناس، مورخ، جغرافیادان، ستارهشناس و ریاضیدان، نحوی و لغتشناس بوده و بهعلوم هند آشنائی داشته است. یکی از آثار معروف او «کتابالنبات» است که بهشناخت گیاهان اختصاص داشته و بهتأیید کارشناسان این رشته، دینوری اطلاعات مندرج در این کتاب را براساس تحقیق و تتبع خود استخراج نموده است و دیگران از او نقل قول کردهاند. بسیاری از دانشمندان غربی دنوری را بزرگترين گياهشناس ِ مشرقزمین دانسته اند. از کتابهای دیگر او کتابالاکراد است که پیرامون اصل و نسب کردها نوشته است. کتابهای تاریخ او بین سالهای۱۸۸۸ - ۱۹۱۲ میلادی) بهوسیله «ولادیمیر گیرگاس» و «کراخکوفسکی» در شهر لیدن ِ هلند بهزبان فرانسه ترجمه و انتشار یافتهاست.
کتاب تفسیرالقران، کتابالاکراد، کتابالانواء (انواء = جمع نوء و بهمعنی سقوط ستاره در مغرب است)، کتاب اصلاحالمنطق، کتاب لحنالعامه، کتابالفصحا، کتاب حسابالدور والوصایا،کتابالزیج، کتابالنبات (در دو جلد)، کتابالجبر والمقابله، کتاب جواهرالعلم، کتابالرد علی رصدالاصبهانی، کتابالشعر و الشعراء، کتابالتاریخ، کتاب اخبارالطوال، کتاب فیحسابالخطائین، کتابالبلدان، کتابالقبلة والزوال، کتابالبحث فیحسابالهند، کتابالجمع والتفریق، کتاب نوادرالجبر.