علی اشرف نوبتی، فرزند اسدالله، متخلص به پرتو، در ششم مهرماه ۱۳۱۰ هجری شمسی در کرمانشاه متولد شد،تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود به پایان رساند،سپس در پیشه ی فخاری به کار پرداخت.

پرتو از حافظه ی قوی و نیرومندی برخوردار است و از میان شعرای متقدم به شاهنامه ی فردوسی ، شعر حافظ و صائب بیشتر دلبستگی یافت و از آنها مایه گرفت و از میان شعرای معاصر به اشعار شهریار ابراز علاقه کرد و در ضمن در انجمنهای ادبی شهر خود کرمانشاه شرکت جست و به رونق شعرش افزود و سروده هایش مورد توجه قرار گرفت.

پرتو به گفته خود در شعر مقید به هیچ گونه سبک و فرمی نبوده و شعر را چیزی ورای کلام موزون و متعارف می داند . وی هزاران بیت از انواع مختلف شعر فارسی و کردی دارد .هر چند در انواع شعر طبع آزمایی کرده است، اما در غزلسرایی از مهارت و توانایی کاملی برخوردار است.وی امروز یکی از شعرای برجسته و نامور کرمانشاهان به شمار می رود و شعرش مورد توجه محافل ادبی قرار گرفته است. در سال ۱۳۷۳ مجموعه ی اشعار و سروده هایش به اهتمام محمد علی سلطانی و خط فریبا مقصودی توسط موسسه فرهنگی نشر سُها برای دوستداران ادب فارسی منتشر شد.

برداشت از کتاب: سخنوران نامی معاصر ایران، تالیف:سید محمد باقر برقعی _ جلد دوم،تاریخ انتشار:۱۳۷۳ _ نشر خرم قم 

نمونه ای از شعر وی:

خورشید سر به خاک خفتن دارد - ماه از افق آهنگ شکفتن دارد

شب را که ز راه می رسد دریابید - شاید سخنی برای گفتن دارد.

کوچه باغی ها - پرتو کرمانشاهی ـ